Ik kreeg een paar dagen geleden een foldertje van de Johova's Getuigen met de titel "Zullen mensen de aarde ruxefneren?". In het foldertje wordt het congres in de jaarbeurs aanbevolen, speciaal de lezing met de titel die boven dit bericht staat. Twee dingen vielen mij op. Het woord "verbrijzelen" klinkt nogal agressief. En uit "Wanneer?" spreekt ongeduld. Alsof de christenheid verlangt naar de dag dat de Heere de ongelovigen in hun eigen bloed zal verzuipen, al dan niet verbrijzeld.

Dit verlangen naar de definitieve afrekening met de vijanden van God koesteren veel gelovigen volgens mij in stilte. Alleen duistere genootschappen in de bible belt en sektarische groepen verkondigen openlijk hun ongeduld als het gaat om de komst van de jongste dag. In het licht van dit gefrustreerde verlangen – christenen mogen immers, anders dan moslims, niet zelf de eindafrekening presenteren – is het misschien begrijpelijk dat getroebleerde elementen zoals Anders Breivik zich tenslotte maar als wrekende engel opwerpen om Gods aanstaande wil uit te voeren. We hoeven niet alleen naar populisten te wijzen als randdebielen hun haatboodschap tegen links in daden omzetten. Het christenfundamentalisme is wat dit betreft geen haar beter.

Futuroloog Ray Kurzweil voorspelt dat we al in 2045 onze identiteit, onze geest kunnen uploaden naar een computer, waarna we daarin eeuwig verder kunnen leven. Hij beweert dat in een boek uit 2005, De Singulariteit Is Nabij, dat nu eindelijk in het Nederlands is vertaald. Het is maar xe9xe9n van de vele dingen die hij voorspelt. Het zal ermee beginnen dat we ons lichaam met elektronica gaan versterken. Waardoor we langer gaan leven, meer kunnen en uiteindelijk (vrij snel) alle problemen die onze planeet plagen en belagen zullen oplossen. Als we tenslotte allemaal een plek verworven zullen hebben in de datasfeer, dan zullen wij het hele heelal overspoelen met (onze) intelligentie.

Neem me niet kwalijk dat ik nu even onbesmuikt lach. Bij het lezen van dit soort toekomstvoorspellingen moet ik altijd denken aan de voorspelling van rond 1960 dat wij nog voor het einde van de eeuw allemaal onze persoonlijke robots zouden hebben die het werk voor ons zouden doen, zodat wij zelf de hele dag lekker lui zouden kunnen niksen. Speciaal als ik weer met de stofzuiger door het huis tegen het eeuwige en onoverwinnelijke stof ten strijde trek denk ik met wrevel aan deze onzinnig gebleken voorspelling terug. Helemaal niks van terecht gekomen. Terwijl die voorspelling toch echt een stuk realistischer was dan het uploaden van je persoonlijkheid naar de datasfeer.

Kurzweil ziet het nu allemaal op nog korter termijn gebeuren dan toen. Omdat de ontwikkelingen exponentieel verlopen. Ammehoela. De apen en beren op de weg er naartoe zullen namelijk nog exponentixebler groeien. Bovendien is het maar de vraag of leven in de computer nog wel leven is, of je intelligentie daar nog wel van dezelfde orde is, of er enige garantie is dat het voor eeuwig is, en ga zo maar door. Allemaal behoorlijk existentixeble vragen waar Kurzweil luchtig overheen stapt. Stap je over deze bezwaren heen dan houd je hooguit een leuk, maar weinig spannend SF-boek over. Alleen mensen die zich in die hoek thuisvoelen zou ik het boek durven aanraden.

Twee opmerkingen nog. Waar zou je voor futuroloog kunnen studeren? Mij lijkt het namelijk zo’n zelfbenoemde status als bijvoorbeeld gebedsgenezer of medium. En bij Kurzweil moet ik sinds de eerste cd van Enya altijd aan een wonderlijke synthesizer denken. Zou het een pseudoniem zijn?

Als rechtgesnaard liberaal gruw ik uiteraard van de gedachte dat je door afkomst je positie in de samenleving verwerft in plaats van door eigen kunnen. Uit dien hoofde ben ik nooit een voorstander geweest van de monarchie. Maar ik vond het aan de andere kant ook weer niet zo'n zwaarwegend punt dat ik ervoor op de barricades moest. Vanaf vandaag echter, op koninginnedag nota bene, ben ik overtuigd monarchist. Ik droomde namelijk afgelopen nacht dat Geert Wilders president was.

Je kon er op wachten. Vroeg of laat zou ook Geert zijn VOC-moment ontmoeten. Dat deed hij bij de presentatie van de kandidaten voor de Provinciale Staten van Limburg. Hij zou Limburg weer terug willen geven aan de Limburgers. Nu is het kennelijk niet van de Limburgers. Volgens Geert is Limburg van de Grachtengordel. Hij zei nog meer: Limburg is het hartland. Hartland met een thee. Zou hij toch Cohen achterna gaan. Er is overigens niets verkeerds aan de term "hartland", behalve dat ik geen idee heb wat het precies betekent. Heeft het iets te maken met het feit dat Geert zelf uit Limburg stamt? Het zou toch niet zoiets zijn als "Blut und Boden"? Dat concept is wel populair bij bepaalde delen van zijn achterban.

Er is meer dat me dwars zit aan het teruggeven van Limburg aan de Limburgers. Wat doen we met de andere provincialen? Geven we Friesland terug aan de Friezen, Holland aan de Hollanders, Flevoland aan de zee? De hartekreet van Wilders heeft iets nostalgisch. Moeten nu ook de staatsmijnen weer open? Maar dan wel als de Limburgse mijnen hoop ik. Op zich een goed idee. De jeugd is van de straat en de nieuwe vervuilingscentrales in Groningen kunnen met eerlijk bezwete Limburgse kolen worden gestookt. En dan heb ik nog een wens. Nu Mitsubishi dreigt Nedcar te sluiten kunnen we misschien de Daf personenauto daar weer gaan bouwen. Nu niet alleen met een riempjesaandrijving, maar ook nog eens op accu's. Dat zal afzet genereren. Kijk maar eens naar de belangstelling voor de Trabant. Nostalgia rules.

Een heel andere oplossing is misschien om Limburg gewoon aan Belgixeb te geven. Zijn we ook meteen van Kamiel Eurlings af.

Laatst stond er een mooi stuk in de Volkskrant over de hetze tegen de natuur in de Oostvaardersplassen. Voor een deel kwamen zij tot dezelfde conclusies als ik. Maar zij voegden er een partij aan toe: de jagers. Hier nog eens kort samengevat wie er tegen de grote grazers in de Oostvaardersplassen zijn en waarom.

De boeren zijn tegen. Omdat naar hun idee grote grazers vee zijn en vee behoort nu eenmaal tot het door God gegeven domein van de boeren. Als het maar zo'n beetje vrij rondloopt kun je er niks aan verdienen. Weg ermee.

De veeartsen zijn tegen. Want veeartsen geven iedere koe al gauw zo'n twintig onnodige injecties per jaar en dat kan bij "vee" dat in de Oostvaardersplassen loopt niet. Dus hebben zij er niks aan. Weg ermee.

De jagers zijn tegen. Want wilde dieren die niet door hen beheerd, lees afgeschoten, kunnen worden, zijn verder nutteloos. Weg ermee.

Wat de Volkskrant niet vermeldt is dat rijke mensen graag op een grote lap grond in de natuur wonen en toch niet te ver van de randstad. De Oostvaardersplassen voldoen prima aan dat profiel. Daarom komt ook de partij voor de rijke mensen met voorstellen die het beleid van staatbosbeheer zover uitkleden, dat er van een natuurgebied geen sprake meer is. Dan kun je namelijk aan de rand alvast beginnen met het uitgeven van kavels die de overheid veel geld opleveren.

Op de foto Heckrunderen. Zien ze er niet vreselijk zielig uit?

Het wil maar niet lukken met het vlot trekken van de gestrande schip van de economie. Iedereen, deskundig of niet, pijnigt zich het hoofd over oorzaken en oplossingen. Maar niemand vraagt door naar de diepste oorzaak. Waarschijnlijk om dezelfde redenen als waarom iedere econoom of bedrijfskundige die over het onderwerp heeft geleerd het zo snel mogelijk vergeet om het risico te vermijden in een ongemakkelijke en moerassige discussie te belanden. De naam van die diepste oorzaak van de huidige malaise is "efficiency".

Efficiency betekent meer bereiken met dezelfde inspanning of hetzelfde doen met minder inspanning. Ik heb al eens beschreven dat efficiency ooit ontdekt moet zijn door twee clans waarvan de een zich op het vissen ging toeleggen en de ander op hout verzamelen, waardoor ieder zich kon specialiseren en zo met minder inspanning het werk kon verrichten dat nodig was. Veel waarschijnlijker is echter dat iemand in een clan of stam de baas is gaan spelen en niet meer mee ging jagen (en in plaats daarvan de vrouwen naaide toen alle mannen weg waren) en zo de eerste vorm van arbeidsdeling tot stand bracht, een voorwaarde voor efficiency. Op die manier begon dan de dageraad van de moderne mens.

Vervolgens is men zich verder gaan specialiseren. De grote sterke mannen hanteerden speer en bijl, die iets minder grote mannen traden als drijvers en verkenners op. Uiteindelijk verliep de jacht op die manier zo succesvol, dat iemand die gewond was geraakt vrijgesteld kon worden om de eerste kunstwerken te produceren. Zo ongeveer zal het gegaan zijn. Hoe succesvol deze arbeidsdeling en specialisatie zijn geweest kunnen we elke dag om ons heen zien: het leeuwendeel van de mensheid is niet meer bezig met het verwerven van voedsel, onderdak en brandstof, maar met andere nuttige taken zoals bijvoorbeeld financixeble dienstverlening en vermaak.

Met de komst van de industrixeble revolutie is de efficiencyverbetering in een stroomversnelling geraakt. Steeds minder uren mensarbeid waren nodig om het produkt te maken, omdat een steeds groter deel van het werk door machines werd gedaan. De daarop volgende golven van arbeidsdeling, mechanisering, specialisatie en automatisering hebben tenslotte geleid tot een wereld waar we met nominaal 38 uur per week in ons levensonderhoud kunnen voorzien. Een kanttekening is daarbij op zijn plaats. Als de gemiddelde topmanager over enige intellectuele bagage zou beschikken, dan zouden we ons werk misschien in 20 uur kunnen doen. Maar gelukkig wijzigt de bedrijfstop de koers zo vaak, dat de rest van de organisatie de handen vol heeft om alles in goede banen te leiden.

Dagelijks ervaren wij om ons heen de zegeningen van ons ingeboren streven naar efficiency. De mankepoot uit de oertijd, die niet meer mee kon op de jacht en in plaats daarvan aan het werk werd gezet om met oker en houtskool de goden gunstig te stemmen in de vorm van rotstekeningen, is in onze tijd uitgegroeid tot een miljardenindustrie waarin miljoenen mensen werk vinden: de entertainmentsector. Een sector die net als de overige dienstverlening op geen enkele manier in onze primaire levensbehoeften voorziet, maar waar we wel onze overtollige verdiensten kwijt kunnen.

Niks aan de hand zover. Ware het niet dat het geschetste beeld te rooskleurig is. Want onder het prettig groene gras van de efficiency kruipen de adders van de keerzijde van de medaille. Daarover gaat de volgende aflevering.

Inmiddels is het eerste kabinet Rutte een feit. Maar een belangrijk agendapunt om Nederland sterker te maken was al eerder uitgelekt, nl. verhoging van de maximum snelheid naar 130 km per uur. In de linkse media is er al het nodige lacherig over gedaan, maar dat is onterecht, want het is op veel fronten een belangrijk punt. Het is wel typisch een PVV-punt, want de achterban moet zoals bekend niets hebben van linkse hobby's als maximum snelheden, wegenbelasting, BPM, benzine-accijns, boetes en CO2-uitstoot.

Waarom is verhoging van de maximum snelheid nu zo goed voor ons land? Allereerst omdat we dan minder tijd onderweg zijn en dus meer kunnen werken. Maar dat zal niet veel zoden aan de dijk zetten, want op een afstand van bijv Amsterdam-Rotterdam zal het miscchien vier minuten schelen. Bovendien staan er vaak van die hinderlijke files, maar die nemen natuurlijk wel iets af als iedereen eerder op zijn bestemming is.

Veel belangrijker is dat de kans op ongelukken toeneemt. En daar werkt deze maatregel heel goed voor de economie. De uitvaartbranche krijgt een opsteker door de extra doden. Er moeten meer in de prak gereden auto's vervangen worden zodat er ook meer auto's verkocht worden. In de verzekeringsbranche ontstaat meer werk. En denk bijv. ook eens aan verpleeghuizen en revalidatiecentra waar dankzij de verzekeringsuitkeringen het geld eindelijk binnenstroomt. En last but not least, als er eerder doden dan gewonden vallen liggen er minder mensen in een ziekenhuis, wat een aardige besparing op de gezondheidszorg oplevert.

Een ander belangrijk punt waarop een hogere snelheid effect heeft is het hogere brandstofverbruik. Daardoor wordt de wereldvoorraad olie sneller opgebruikt, zodat we harder op zoek moeten naar nieuwe technologie. In plaats van stimulering van innovatie door middel van subsidies zal de vraag uit de markt de ontwikkelingen stimuleren, wat gunstig is voor de belastingbetaler. Bovendien zal de aarde lekker opwarmen door de extra CO2-uitstoot, zodat we in Zeeland al snel een tropisch vakantieparadijs hebben.

Wat nou, dat gebeurt allemaal niet, want nu rijdt iedereen al 130 terwijl we 120 mogen? Dat verschil blijft toch gewoon. Straks rijdt iedereen 140, wat ik je brom. Ik heb er maar weer een song voor bewerkt, met dit refrein:

Sie gingen oe-oe-oerend hard, oe-oe-oerend hard
Tinus in sien ouwe Toyota en Berend in sien nieuwe BMW

De nieuwe regering is er nog niet. Maar we weten al een heleboel over de aanpak om Nederland sterker te maken. Het eerste belangrijke punt is dat er weer gerookt mag worden in kleine cafxe9s. Nee nee, ik probeer de inbreng van de PVV helemaal niet belachelijk te maken. Integendeel, dit zal een cruciaal punt blijken.

Ga maar na. De PVV wil de AOW-leeftijd niet verhogen. Dat is mooi. Maar een probleem is dat de Nederlander gemiddeld ouder wordt. En als je de allochtonen eruit gooit wordt ie zelfs nog ouder is de verwachting. Dus moet je iets bedenken om het aantal ouderen te beperken, want anders rijzen de kosten de pan uit. Een prima oplossing is dan om de rokers zichzelf te pletter te laten roken voor zij de AOW-leeftijd bereiken.

Het risico van zo'n maatregel is dat de gezondheidszorg duurder wordt vanwege een toename van longkanker. Maar als de PVV nu ook nog in de wet laat opnemen dat mensen die gerookt hebben geen behandeling voor longkanker krijgen, dan zet deze maatregel echt zoden aan de dijk. Voorwaarde is wel dat de rokers van de risico's moesten weten. De zorgbeperking geldt dus uitsluitend voor mensen die pakweg tien jaar voor de invoering van de waarschuwing op rookwaren zijn geboren. Eerlijk is eerlijk.

Voor de gelegenheid heb ik een bekende song herschreven:

Daar in dat kleine cafxe9 aan de haven
Drinken de dieven samen met de braven
Dankzij Mark Rutte mogen zij er weer roken
Daarvoor heeft onze PVV een lans gebroken

De formatieramp trekt nu alle aandacht, maar tijdens de politieke komkommerweken gonsde het van de geruchten dat onze politici te hoog opgeleid zouden zijn. Nu is het in managementkringen een bekend uitgangspunt dat je beter niet te hoog opgeleid kunt zijn, speciaal in het geval van banen die weinig van het intellect vragen. Maar in het geval van de politiek is er natuurlijk geen management, of het moest het volk zelf zijn. Bij politici zou het probleem zijn dat zij door hun hoge opleidingsniveau niet meer kunnen communiceren met het volk, het lager opgeleide volk wel te verstaan. Politici zouden daardoor niet meer goed aanvoelen wat het volk wil.

Wat wil het volk dan, dat politici niet goed aanvoelen? Is het "alle apen eruit", zoals ik  iemand uit Volendam hoorde zeggen. Daarmee bedoelde hij iedereen die hier niet in de derde generatie geworteld is: Turken, Marokkanen, Antillianen, Surinamers, Afrikanen, Ambonezen, enz. Hoewel hij een aanhanger van Wilders bleek, de eerste die ik op tv zag die geen verzuurde van haat doortrokken rotkop had, bleek hij apen ruimer op te vatten dan alleen islamieten.

Of is dit het wat politici niet goed aanvoelen? Je moet overal in no-time met je eigen auto kunnen komen zonder files en kosten. Er moeten genoeg wegen naar Amsterdam zijn om met heel Nederland in xe9xe9n keer naar de Sail te rijden. En autorijden moet ook vooral heel goedkoop worden: geen belasting op brandstof, geen bpm, geen wegenbelasting (of misschien hooguit een klein beetje).

Of is dit het wat politici niet goed aanvoelen? Het volk wil geen verhoging van de AOW- en pensioenleeftijd. Want waarom zou je al die ouwe mensen in leven houden. "Kijk ze daar nou de hele dag zitten te niksen", hoorde ik twee schilders, die bezig waren een verzorgingshuis te schilderen, een tijd geleden zeggen. Het was nog in de tijd van Joop den Uijl. "Die ouwe mensen dragen toch helemaal niks meer bij aan de maatschappij, aan het gas ermee. Dan hoeven we ook geen pensioenpremie meer te betalen."

Misschien is het wel zo dat hoogopgeleide politici liever niet naar het volk luisteren. Omdat zij dankzij hun opleiding weten dat de oplossingen die het volk voorstaat niet zullen werken. Sterker nog, het is denk ik eerder zo dat politici het volk verdomd goed aanvoelen. En juist dankzij hun opleidingsniveau zijn zij altijd in staat geweest om die wensen van het volk zodanig te verdraaien dat we de samenleving hebben gekregen die we nu hebben. Daar mankeert veel aan, aan die samenleving van ons. Maar hij is in elk geval beter dan de samenlevingen, die de volgende vier beroemde politici, allen afkomstig uit het gewone volk en beslist niet hoogopgeleid, hebben gecrexeberd.

Adolf Hitler, Jozef Stalin, Mao Zedong en Pol Pot.